Rijden maar (2)

Vandaag stond één van de langste ritten van onze toer op het programma. In feite moesten we heel de dag rijden, met een paar sanitaire stops en een lunchpauze ertussen, om dan tegen 18:00h in het hotel aan te komen. Er was ons gezegd dat deze logies de minste van de reis zijn, en we moeten het geloven. Gelukkig kunnen we alles relativeren, en is het toch maar om te slapen. Het dorpje waar we zitten (Isebenia) ligt op de grens tussen Kenia en Tanzania, morgen gaan we die grens dan ook over, hopelijk verloopt alles vlot.
Na het avondeten was het tijd om afscheid te nemen van Ben en Joseph. Zij waren sinds dag 1 onze chauffeurs, maar omwille van een zeker protectionisme mogen er in Tanzania geen Keniaanse chauffeurs met toeristen rijden.
Vanavond was het de grote WK finale tussen Nederland en Spanje. Uiteraard nam iedereen na het eten plaats in de bar, voor de tv. Vermits we met een hele groep Nederlanders weg zijn, en ook een groot deel van Kenia voor oranje lijkt te stemmen, namen wij maar al te graag de rol van Spanje-supporters voor onze rekening. Na een toch wel spannende wedstrijd bleek na de 2de verlenging dat we toch voor de goede ploeg hadden gekozen.
Slaapwel, maar om 7:00h ontbijten.